گفتگویی با دکتر علی اکبر سیف

با یاد حضرت دوست

سلام

گر خسته ای بمان وگر خواستی بدان:

ما را تمام لذت هستی به جستجوست

پویندگی تمام معنای زندگیست...

مشیری

سال گذشته تو شماره دو نشریه همگام با جهان آموزش گفتگویی با دکتر سیف داشتیم که با کسب اجازه از خودشون این مطلب رو روی وبلاگ قرار می دم.

دكتر علي اكبر سيف چهره شاخص روانشناسي تربيتي ايران را با كتابهاي پربارش؛مي شناسيم مردي كه كمتر وارد رسانه ها مي شود.ايشان در كتاب جمعه ها به خاطر دوران گذشته خود پرداخته است:

عکاس: یکی از مجلات کشورمون که اسمش در خاطرم نیست و لی اسمشو می پرسم و می نویسم

«جمعه ها تبلور يادهاي سالهايي است كه من در شهر زادگاهم سپري كرده ام.من همه خاطرات تلخ و شيرين آن xadدوران را از دريچه جمعه ها به ياد مي آورم.وقتي كه از درون جمعه ها به آن روزگار مي نگرم،خاطرات ازياد رفته ام به سرعت جان مي گيرند ومانند يك فيلم سينمايي به طور زنده در جلو چشمانم به حركت در مي آيند .گويي، همين ديروز اتفاق افتاده اند واين همه سال از آنها نگذشته است:طي كردن كوچه پس كوچه هاي شهر ،گذشتن از كوره راه هاي دشت و صحرا،قدم زدن در كوچه باغها ،و دويدن در دل سبزه زارها ؛ديدن چهره هاي آفتاب سوخته،شنيدن آواز پرندگان و بوئيدن بوهايي كه سالهاست نظيرشان را تجربه نكرده ام.همه اينها در پناه جمعه هاي آن سالها نهفته اند.پس اكنون كه بر آنم تا خاطرات گذشته ام را زنده كنم،به كند و كاو در يادهاي به جامانده از آن جمعه ها مي پردازم »

دكتر سيف را همه با كتابهايش مي شناسند و خيلي ها تصوير او را نديده اند.علت اين كه دكتر سيف كمتر در ديد رسانه ها قرار مي گيرد چيست؟

من فكر نمي كنم لازم باشد كسي كه كار علمی مي كند چهره اش نمايش داده شود.عالم با آثارش شناخته مي شودو خوشبختانه من با آثارم شناخته شده هستم.

برای خواندن ادامه گفتگو و نوشته زیبای دکتر داریوش نوروزی درباره دکتر سیف ادامه مطلب را انتخاب کنید.

شکلات تلخ...